Φοιτητές στην Κομοτηνή

της Πολίτου Μαρούλας

Και όλα τα ωραία στην ΚΟΜΟΤΗΝΗ…

…που λέει και το «άσμα».
– Που πας βρε παλικάρι μου εκεί πάνω; Μιλάνε ελληνικά;
Ψάχνει και ο Τάσος στο net να δει τι παίζει εκεί ,στην άλλη άκρη ,σχεδόν, της Ελλάδας ,ενώ έχει ήδη αποφασίσει ότι θα πάει μόνο για εγγραφή: Πόλη της Θράκης ,έδρα του νομού Ροδόπης ,περίπου 40 χιλιάδες κάτοικοι ,τα 4/5 του πληθυσμού της είναι Έλληνες και το 1/5 Τούρκοι. Αλλά όλα αυτά δεν λένε τίποτα για την «Κουμουτζίνα».

Συνήθως όσοι περνάνε ως φοιτητές στην Κομοτηνή, περνάνε τυχαία. Γενικότερα έχει διαμορφωθεί μια άποψη που σνομπάρει την πόλη για τα μικτά πολιτισμικά της στοιχεία. Παρ’ όλα αυτά διαθέτει αξιόλογες σχολές όπως η νομική, τα Τ.Ε.Φ.Α.Α , η Δ.Ο.Σ.Α., η ελληνική φιλολογία. Και το σλόγκαν που κυκλοφορεί πως οι φοιτητές της Κομοτηνής δυο φορές κλαίνε, μία όταν πηγαίνουν και μία όταν φεύγουν• αποδεικνύει πως η πόλη έχει ζωή.

Το ερώτημα είναι το εξής : Τι μπορεί να κάνει ένας φοιτητής σε μια τόσο μικρή πόλη;
Η απάντηση : Σπουδά-Ζωντας στην Κομοτηνή μπορεί απλά να τα κάνει όλα(εκτός βέβαια από πολύ εξεζητημένες και κουλτουριάρικες επιλογές),ότι κάνει κάθε φοιτητής σε κάθε πόλη.

Ο καφές είναι μια εύκολη υπόθεση. Γύρω από την κεντρική πλατεία -όχι του χωριού- βρίσκονται τα πιο πολυσύχναστα cafe ,το καθένα διαμορφωμένο με το δικό του ξεχωριστό στιλιστικό μοτίβο.

Όσον αφορά την βραδινή εξόρμηση σε συνάρτηση με την μουσική προτίμηση :
Θες μπουζούκια; Μπορείς να κατευθυνθείς από τις πιο έντεχνες μουσικές σκηνές στα ρεμπετάδικα, και από τα ελαφρολαικάδικα σε γνήσια σκυλάδικα.
Τώρα εάν προτιμάς το clubbing,η πόλη σε ικανοποιεί και σ’ αυτό το τομέα.
Και γι’ αυτούς που επιλέγουν ροκές, όλο και κάποια μπυραρία θα βρουν στο κέντρο της πόλης.
Τώρα το καλοκαιράκι ,όμως, τι κάνεις ; Το πολύ απλό ,όποτε το αποφασίσεις ,παίρνεις το λεωφορείο και σε μισή ώρα βρίσκεσαι στην παραλία κάνοντας ηλιοθεραπεία και πίνοντας καφέ σε κάποιο από τα in beach bar στο Φανάρι Αν τα βαρεθείς πάλι όλα αυτά πετάγεσαι μια βόλτα Ξάνθη ή Αλεξανδρούπολη.
Άλλωστε στην Κομοτηνή πέρασαν τα φοιτητικά τους χρόνια πρόσωπα όπως ο Λάκης Λαζόπουλος εξ ’ου και το «Πάμε Πλατεία», ή η Γωγώ Μαστροκώστα.
Τι δεν ξεχνάς ποτέ από την Κομοτηνή; Την μυρωδιά του ελληνικού καφέ στον πεζοδρόμο της παλιάς αγοράς, το τεράστιο σπαθί που δεσπόζει απέναντι απ’ την κεντρική πλατεία ,το ρολόι, το τζαμί, το βυζαντινό κάστρο, τις παλιές εκκλησίες και περισσότερο απ’ όλα την απόλυτα ισορροπημένη μίξη της τουρκικής παράδοσης με την ελληνική ιδιοσυγκρασία.

2 Comments

    1. Εντάξει, Στάθη, δεν διαφωνώ για τον λόγο που το λες αυτο.Και εγώ μαζί σου..
      Αλλά κάποιες φορές καλό είναι να ξέρουμε και την ιστορία της πόλης, που μάθαμε από τους παππούδες μας..Δε νομίζω αυτή να ήταν πιο φιλελεύθεροι στις απόψεις τους. Και στην τελική το site υποστηρίζει την πολυφωνία… Οπότε δεκτή η παρατήρησή σου, αλλά θα μας ¨»επιτρέψεις» να διατηρήσουμε τον όρο…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s